H. Willibrordkerk

Geschiedenis H. Willibrordkerk Oegstgeest

De historische ontwikkeling van de H. Willibrordkerk met pastorie is te herleiden naar een schuilkerk uit 1687. Iets ten noordwesten van de huidige kerk met pastorie lag een voormalige boerderijschuur.

Uit archiefmateriaal is naar voren gekomen dat katholieken uit Katwijk, Rijnsburg, Valkenburg en Oegstgeest hier kerkten. Toen de katholieken zich meer openlijk konden manifesteren, werd tussen 1771-1779 op de plek van deze schuur een volwaardige stenen kerk met een pastorie gerealiseerd, waarvan nu nog de pastorie – bekend als de ‘oude pastorie’ – resteert. De kerk is gewijd aan de stichter van de eerste Oegstgeester kerk, de Angelsaksische monnik Willibrord, die hier in 690 met elf of twaalf metgezellen het christelijk geloof kwam verkondigen. Het complex breidde zich vervolgens stapsgewijs uit; zo toont het kadastrale minuutplan uit ongeveer 1818 dat – een eerste deel van – de begraafplaats werd aangelegd en het complex toegankelijk was vanaf een bomenlaan vanaf de Rhijngeesterstraatweg.

In 1893 werd, naar ontwerp van architect Joseph Cuypers, langs deze laan de rooms-katholieke lagere Willibrordschool gebouwd, nu bekend als Jenaplanschool De Kring. Tussen 1900 en 1901 werd wederom een nieuwe H. Willibrordkerk met een nieuwe pastorie gerealiseerd lang de Rhijngeesterstraatweg, naar ontwerp van architecten Joseph Cuypers en Jan Stuyt. De oude kerk uit 1771 werd vervolgens in 1902 geheel afgebroken. De ingang van de begraafplaats werd verplaatst en geheroriënteerd op de lengteas van de nieuwe kerk.

Na de 2e wereldoorlog werd in 1955 aan de zijkant een Mariakapel gebouwd door de firma De Rooij. Pastoor Looijaards had Maria de belofte gedaan dat, als de kerk ongeschonden uit de oorlog zou komen, hij deze zou aanbouwen.
Dan komt het 2e Vaticaanse concilie ( 1962 – 1965) met plannen tot versobering. Het interieur verandert drastisch . De kruiswegstaties verdwijnen naar de zolder. De muren met decoraties worden egaal van kleur. Het priesterkoor wordt vergroot. Het orgel, dat op het oksaal stond, wordt verplaatst naar de absis. De communiebank omsluit de plaats van de koren. Er komen zijramen met voorstellingen van de grote kerkfeesten erop, ontwerp van de Utrechter glazenier Lambert Simon. Het neo-gotische altaar verdwijnt en er komt nieuw altaar meubilair in de stijl van de priesterontwerper Dom van der Laan. Ook de paramenten worden strakker en eenvoudiger van stijl.
De laatste jaren zijn bepaalde ingrepen weer terug gedraaid. Er is weer een gotisch altaar op het priesterkoor afkomstig uit Mariënhaven in Warmond.
Het orgel, afkomstig uit De Hoeksteen in Hillegom wordt tegelijkertijd met met de koorruimte verplaatst naar de zijbeuk. Ook de staties zijn van de zolder gehaald en weer in de kerk opgehangen.