Eerstvolgende viering
Eucharistieviering
Kerkstraat 77, 2242 HE Wassenaar
Pastor van Vliet
6 september 2026 om 09:30
Thuis meekijken
Parochiekern Wassenaar
Sint Willibrordus & St. Jozef
Dit is een faketekst. Alles wat hier staat is om een indruk te geven van het grafische effect van tekst op deze plek. Wat u hier leest is een voorbeeldtekst. Deze wordt later vervangen.
Bezoekadres: Kerkstraat 77, 2242 HE Wassenaar
De heilige Willibord(us)
Willibrord(us), een Angelsaksische missionaris in de Lage Landen. Veel (kerkelijke) instellingen en zelfs een dorpje in Noord Brabant (bekend om zijn wielrenners) zijn vernoemd naar deze missionaris. In onze parochie is hij ook geen onbekende.
Wie is toch die Angelsaksische missionaris, die de stichter/beschermheilige is van de Nederlandse R.-K. kerkprovincie? Willibrord werd omstreeks 658 geboren als zoon van bekeerde ouders in Northumbria, toentertijd een koninkrijk in het noordoosten van Engeland. Als hij zeven is, wordt hij ondergebracht in een benedictijnerklooster in Ripon. In het klooster wordt hij begeleid door St. Wilfridus, de bisschop van York. Willibrord leert er bidden, lezen en schrijven. Op zijn vijftiende legt hij de gelofte af. Op zijn 20e vertrekt hij naar Ierland, waar hij 13 jaar verblijft in de abdij van Rathmelsigi. Op 30-jarige leeftijd wordt hij tot priester gewijd.
Hij ervaart dat de pogingen van de Ierse en Engelse abten om de Friezen te bekeren geen succes hebben. De Friezen woonden van de Westerschelde tot aan het noordoosten van het huidige Nederland. Zij hielden vast aan hun oude gebruiken en geloofden in goden als Wodan, Donar en Freya, terug te vinden in de namen van de dagen. Daarin komt verandering wanneer de Frankische hofmeier Pepijn van Herstal in 689 een grote overwinning behaalt op de Friese koning Radboud en hij het gebied ten zuiden van de Rijn in handen krijgt. Het Frankische rijk was al twee eeuwen eerder tot het christendom bekeerd. In 690 steekt Willibrord met 12 metgezellen de Noordzee over om het christendom onder de Friezen te verspreiden. Overigens was er bijna geen taalbarrière omdat de Angelsaksische taal, die Willibrord spreekt, in die tijd verwant was aan het Fries.
Willibrord is cruciaal voor de kerstening van de Lage Landen, die hij zeer doordacht ‘aanpakte’. Zo zocht hij de steun en bescherming van Pepijn van Herstal, die Willibrord een ‘handig instrument’ vindt om de Friezen bij het Frankische rijk in te lijven. Willibrord vraagt ook de steun van de paus. In 695 werd hij na twee bezoeken aan paus Sergius l tot bisschop van Utrecht gewijd en benoemd tot aartsbisschop der Friezen. Utrecht was toen nog een onbeduidend plaatsje en nog geen aartsbisschop waardig.
Het bekeren van de Friezen was geen eenvoudige zaak. Er is veel verzet. Zo werd Bonifatius, een andere missionaris, in 754 bij Dokkum vermoord. Het duurt wel tot het einde van de 8e eeuw voordat alle Friezen hun Germaanse geloof loslaten en overgaan naar het christendom.
Op het huidige Domplein in Utrecht bouwt Willibrord twee kerken en een klooster met school. Door de steun van Pepijn van Herstal verwerft Willibrord van de Frankische adel landgoederen, waarop kloosters en kerken worden gebouwd. Op de door zijn beschermheer Van Herstal geschonken grond sticht Willibrord de abdij van Echternach. Daar bereidt hij zijn missies naar Frisia, Thüringen en Denemarken voor. Aan deze voorspoed komt een einde als zijn beschermheer overlijdt en er in het Frankische koninkrijk een oorlog uitbreekt. Wat Willibrord in Utrecht heeft opgebouwd, wordt vernietigd. Pas wanneer de Frankische hertog Karel Martel in 715 de Friese koning Radboud definitief verslaat, kan Willibrord zich weer in Utrecht vestigen.
Op 7 november 739 overlijdt Willibrord in Echternach. Zijn graf bevindt zich in de abdij van Echternach. Zijn moed, (missionaire) gedrevenheid en volharding zijn nog altijd een bron van inspiratie.
Tekst: Joke Meijer-van der Aa, secretaris Parochiebestuur H. Augustinus Gepubliceerd in het maandblad Augustinus editie juni 2026
De heilige Jozef
De heilige Jozef, echtgenoot van de maagd Maria en adoptievader van Jezus, neemt een unieke en belangrijke plaats in de heilsgeschiedenis in.
Jozef, afkomstig uit de lijn van David, was een timmerman uit Nazareth. Hij wordt beschreven als een rechtvaardig man, wat betekent dat hij leefde in harmonie met de goddelijke wet en Gods geboden. Zijn leven stond in het teken van gebed, gehoorzaamheid en dienstbaarheid, waardoor hij een waar voorbeeld voor alle gelovigen was.
Toen de engel Gabriël aan Maria verscheen om aan te kondigen dat zij de moeder van de Zoon van God zou worden, werd Jozef geconfronteerd met een moeilijke en mysterieuze situatie. Toen hij hoorde dat Maria zwanger was, was hij aanvankelijk verontrust, maar zijn diepe respect voor haar en zijn vertrouwen in God brachten hem ertoe deze buitengewone gebeurtenis te accepteren.
Jozef nam Maria in huis en beschermde haar reputatie en die van het ongeboren kind. Hij nam zijn missie als adoptievader met toewijding en liefde op zich en onderwees Jezus in het Joodse geloof en de familiewaarden. Jozef was de stille bewaker van de Heilige Familie en waakte over hen met niet aflatende tederheid en bezorgdheid.
Het evangelie toont ons Jozef ook als een man van actie, die gehoorzaamde aan de goddelijke boodschappen die hij in een droom ontving. Hij nam Maria en Jezus mee naar Egypte om aan de vervolging van Herodes te ontsnappen en bracht hen na de dood van de koning terug naar Nazareth. Deze daden tonen zijn diepe geloof en totale afhankelijkheid van de goddelijke voorzienigheid. Zijn discrete maar krachtige aanwezigheid in de heilsgeschiedenis herinnert ons aan het belang van nederigheid, trouw en vertrouwen in God.
Tekst: delen uit publicatie “de winkel van Lourdes”.
Blijf op de hoogte
